W poniedziałek, mój stan zdrowia był lekko krytyczny i wystraszył mnie na poważnie. Przygnębienie wymieszało się ze strachem i mimo tego że starałem się jakoś trzymać, to krążyły we mnie myśli co do stanu i przyczyn. We wtorek wizyta u lekarza - wiadomo że nagłe przypadki przyjmują bez kolejek (ale oczywiście za odpowiednim wynagrodzeniem). Trafiłem na bardzo sympatyczną starszą panią dr, która przebadawszy u mnie swoją dziedzinę od a do z stwierdziła że wszystko jest ok, więc trzeba szukać gdzie indziej. To z jednej strony dobrze, ale wciąż źle.
W międzyczasie stan raz lepiej, raz gorzej. Więc kolejny lekarz - jutro (tym razem udało się już bez hasła "nagły przypadek" - bo skoro żyję to chyba nie jest tak źle?), a potem następny i kolejny...
Szkoda, że nie da się zrobić tak jak w aucie - wizyta/diagnoza/wymiana/zapłata/koniec. O nie, zdrowie ma się tylko jedno, a jeszcze aby trafić na dobrego lekarza...
Dobra, idę się "kompresować" dalej i odpoczywać, a na 20.00 na basen - tylko ostrożnie, bez forsowania, bez wbiegania po schodach jak dwudziestolatek i bez szarżowania w sportowym torze.
