Mizernie i beznadziejnie

Matka i córka - obie wzięły sobie po jednej godzinie jazdy, a następnego dnia mają egzamin. Obie już wcześniej podchodziły do egzaminu, obie oblały na placu. Cały kurs robiły w miasteczku obok mojego miejsca zamieszkania, ale tam kurs kosztował je więcej niż jest w mojej firmie. W ciągu godziny nie mogłem zbyt wiele zrobić, ale tak na szybko:

• żadna z nich nie wiedziała co to jest "ecodriving", ani tego że w czasie jazdy należy użyć co najmniej czwartego biegu, a o hamowaniu silnikiem nie miały nawet bladego pojęcia;

• mamuśka ciągle trzymała lewą nogę nad sprzęgłem, nijak nie dała sobie wytłumaczyć że to jest źle;

• dla jednej i drugiej fakt kolejności przygotowania do jazdy był obojętny. Czyli najpierw ustawiały lusterka, a potem fotel. Nie wierzę, że robiły tak cały kurs i że nikt nie zwrócił im uwagi. Mama regulację oparcia próbowała poprawić jeszcze w czasie jazdy - genialnie! 

• jak można jeździć autem i nie znać kontrolek - choćby tych podstawowych - na desce rozdzielczej? Albo jak można nie wiedzieć jak uruchamia się wycieraczki, czy nawiew?! Beztroska nieświadomość;

Mamuśka pod koniec godziny zapytała czy jest słabo. Beznadziejnie - odpowiedziałem. Jeździła poniżej jakiejkolwiek skali ocen. Jej córka natomiast przez tą godzinę słuchała mojego tłumaczenia i być może dlatego poradziła sobie lepiej. Zdecydowanie szybciej reagowała na to co do niej mówiłem, ale wciąż jej jazdę oceniłbym co najwyżej jako mizerną.

Wiosenny odpoczynek

Czuję się coraz lepiej, zmniejszam ilość paracetamolu. Dziś nawet wybrałem się na krótką wycieczkę - oczywiście do lasu. Miejsce nieco dalej od miasta, więc ludzi nie było zbyt wiele. Piękna pogoda, brak komarów, a przy okazji odkryłem kulinarnie nowe miejsce, a nawet nieco przyspieszyłem w kwestii otwarcia lokali z konsumpcją pod parasolami, ale ciiiii...

Zieleń inna niż jeszcze tydzień/dwa temu. Miejsce ewidentnie nie odkryte przez ludzi, chyba tylko nieliczni wiedzą że tak blisko znajdują się tak piękne ścieżki. Oczywiście wziąłem ze sobą kijki - to bardzo dobrze wypływa na kręgosłup.

Największą zaletą miejsca są fantastyczne wąwozy - w tym te zupełnie dzikie!

A przy wyjściu z wąwozu taki widok:

Fantastyczne miejsce, będę tam częściej :)

Poniżej majowy tulipan (zdjęcie z Ogrodu Botanicznego w Łodzi):

Podsumowanie tygodnia 186

Poniedziałek

Wciąż świątecznie - czyli nijak.

Wtorek

Miasto zakorkowane. Dojazd do WORD-u zajmuje długie minuty, choć nie ma co narzekać - w dużych miastach to już stało się normalne.

Środa

Dzień zaczynam o 7.00 a kończę po 20. Pogoda wciąż byle jaka - jest zimno i morko.

Czwartek

Popołudniowe szczepienie. AstraZeneca.

Piątek

Dzieje się. Z rana w miarę ok, ale około 9.00 dochodzę do wniosku że jednak będę musiał wziąć paracetamol. Ból mięśni, gorączka, naprzemienne fale gorąca i zimna, dreszcze, oraz zmęczenie. Ból kręgosłupa, głowy i totalny brak sił. Co ciekawe - prawie w ogóle nie boli miejsce po ukłuciu. Odczuwam duże pragnienie picia oraz snu. Paracetamol (podwójna dawka) w oka mgnieniu pomaga - łagodzi bóle mięśni i zmniejsza temperaturę. 

Po południu znowu podwójny paracetamol (nadmienię, że leki biorę tylko w sytuacjach naprawdę krytycznych). Gdy wróciłem z pracy od razu położyłem się w ubraniu i natychmiast zasnąłem. Nie odczuwałem głodu, mimo że jadłem tylko z rana śniadanie. W nocy wysoka gorączka - jeszcze nigdy nie miałem tak gorącego ciała - jednocześnie wręcz lodowate stopy. Kolejny paracetamol (nie wiem czy już nie przekroczyłem dawki). Dziś (sobota) wystarczył jeden paracetamol - jest całkiem znośnie. Do śniadania wypijam trzy szklanki soku pomarańczowego (i cały czas odczuwam pragnienie),  jedynie boli ręka od ukłucia - a poza tym nabieram sił. Szybko się pocę - po krótkim wyjściu do Lidla muszę brać prysznic, bo cały jestem mokry!